و در خبر ديگر آمده است : مولانا امير المؤمين عليه السلام دست دزدى را كه در ايّام قحطى سرقت كرده بود قطع نمىفرمودند . و از حضرت صادق سلام اللّه عليه منقول است : در ايّام خشكسالى نبايد دست سارقى را كه اشيائى خوراكى مانند گوشت و نان و اشباه و امثال اينها را دزديده قطع كرد . البته دو خبر اوّل اطلاق داشته و در آن نامى از جنس مال مسروق برده نشده بخلاف روايت اخير كه حكم بعدم جواز قطع يد را تنها در صورتى فرموده كه سارق در سال قحطى مؤكولات را سرقت نموده باشد از اينرو لازم است اطلاق آن در خبر به روايات اخير مقيّد گردد . البته ناگفته نماند كه سند هرسه روايت ضعيف بوده و غير از آن بطور مرسله نيز روايت شده‌اند ولى در عين حال مشهور به آن‌ها عمل كرده بدون اينكه بر ايشان رادّ و طرح‌كننده‌اى پيدا كرده باشيم . قوله : المأكول المذكور : مقصود از [ مأكول مذكور ] همان استكه شارح ( ره ) در تفسيرش آورده و فرموده‌اند مأكول در سال قحطى مراد است . قوله : و ان استوفى باقى الشرائط : يعنى اگرچه باقى شرائط فراهم و موجود باشند . قوله : لقول الصادق عليه السلام : اين حديث را مرحوم كلينى در كتاب شريف كافى طبع جديد ج ( 7 ) ص ( 231 ) به اين شرح نقل فرموده‌اند : علىّ بن ابراهيم ، از پدرش ، از نوفلى ، از سكونى ، از مولانا ابى عبد اللّه عليه السلام قال :